WSFH

Ruud 14-5-1961  13-11-2009

Op vrijdagavond, 13 november 2009, kregen we het trieste bericht binnen dat Ruud Schenkeveld (beter bekend als Ruud S.) aan een hartstilstand is overleden. Ruud is 48 jaar oud geworden. Namens de Wildstarfans wensen we Inge, Jamie en Griffin ontzettend veel sterkte toe met dit zware verlies.

Ruud, we will never forget!!!

Onderstaande tekst was de afscheidsrede van MOD op Ruuds crematiedienst.

Ruud 14-5-1961 13-11-2009
9 jaar geleden ben ik een motorclub begonnen, 1e rit reden we met 17 personen we zijn nu uitgegroeid tot het 10 voudige.

Ruud maakte deel uit van onze hechte vriendengroep. 
Regelmatig heb ik geroepen; ik hoop niet dat we als club ooit een van onze leden moeten wegbrengen, en hier sta ik dan………..

Vrijdag de 13e ik word gebeld door Jaap, Ruud is dood….hartstilstand in zijn tuin.

Dit bericht sloeg in als een bom, een lid van de club is er niet meer, de man van Inge, de vader van Jamie en Griffin, een vriend, een maatje, een leeftijdgenoot. Na zo’n bericht sta je gelijk weer met beide benen op de grond, en relativeer je hoe breekbaar het leven is.

We hebben Ruud leren kennen als een warme man die altijd voor iedereen klaar stond, was er een probleem met een clubmotor in de buurt dan stond hij met zijn gereedschapskistje voor je deur, en werd er gesleuteld tot het probleem was verholpen.

Samen met Inge deed hij enthousiast mee met de Ride-Outs en de andere clubactiviteiten, hij was terecht trots op zijn Roadstar en de vriendenclub waartoe hij behoorde. Bintang, Bartho, Krekel en Ruud reden regelmatig op een avond of een weekend een stukje in de omgeving, even een ijsje eten in Noordwijk of een dagje Zeeland. Samen naar de ride-outs in het land, vaak eerst een bakkie bij Krekel thuis, Inge nam de koeken mee... Ruud genoot hier enorm van, zoals wij allemaal...

Ruud is niet meer, het gemis is groot bij zijn maatjes, en bij Inge en zijn jongens, als wij als club nu en in de toekomst iets kunnen doen dan staan we voor jullie klaar, dat zijn we aan Ruud verplicht.
Straks rijden we met een extra beschermengel over de wegen, de vrijheid tegemoet, en Ruud rijdt met ons mee.

Selemat Jalan. (Goede reis)

Hallo Robert,
Woorden schieten te kort. De verbijstering, machteloosheid en boosheid was en is nog steeds groot.

Mooi en indrukwekkend is de wijze waarop Ruud’s motorclub hem heeft weggebracht.
Zijn laatste tocht vergezeld door motor soldaten straalde respect en integriteit uit.

Dank, voor je mooie woorden.
Dank, voor het feit dat je mijn zwager op een gepaste wijze de laatste eer hebt bewezen.
Dank, jullie als motorclub.
Ja, dat bikers huilen mag en laat zien dat jullie niet alleen maar stoer zijn.

Groeten, Jack Pattiapon, zwager en leeftijdgenoot van Ruud

Dag Ruud,

Dank je voor je mooie rit
Langs Neerlands schone wegen
Met zonneschijn, een beetje wind
Zonder een druppel regen

Je laatste rit, zo imposant
’t Was haast niet te geloven
Het kan niet, maar jij moet toch echt
Nu afslaan, jij rijdt boven

Bescherm je ons, kijk voor ons uit
Wij rijden hier benee
Wij nemen Griffin, Jamie, Inge
Als zij willen altijd mee

De erehaag speciaal voor jou
Voor Griffin, Jamie, Inge
Want achter alle tranen schuilen
Zilveren herinneringen

Bonne en Maria

Een jaar later 13-11-2011 het volgende gedicht:
Dag Ruud,

Dank je voor dit mooie jaar
Met zoveel kracht en zegen
Met mooie ritten in de zon
En met verdriet en regen

Wij rijden heel Europa rond
Van Heusden tot Berlijn
Met verbroedering en een zegetocht
Tot op het Brandenburger plein

Jij bent erbij, rijdt met ons mee
Met je Wildstar op de wind
Aan één van onze spiegels waait
Jouw mooie zwarte lint

Ruud,
Geef Jamie de kracht om door te gaan
Geef Griffin de moed om stil te staan
Geef Inge de steun om vrij te leven
Leer ons om verdriet een plek te geven

Jij blijft in ons hart, rijdt met ons mee
Wij zorgen voor Griffin, Jamie, Inge
Want achter alle tranen schuilen
Zilveren herinneringen

Ride in peace, Ruud

Bonne en Maria